Alergia pokarmowa u dzieci i młodzieży. Polskie stanowisko. Część I-Definicja, epidemiologia i objawy; Część II-Diagnostyka i leczenie.

Redaktor(-rzy) M.Kaczmarski, J.Wasilewska, E.Jarocka-Cyrta, B.Cudowska, E.Żur, E.Matuszewska, A.Stańczyk-Przyłuska, K.Zeman, B.Kamer, E.Korotkiewicz-Kaczmarska, G.Czaja-Bulsa, M.Czerwionka-Szaflarska, B.Iwańczak, F.Iwańczak, B.Kamińska, M.Korzon, E.Maciorkowska, i inni Standardy Medyczne 2011

Podsumowanie

Dolegliwości kliniczne występujące u dzieci, młodzieży lub osób dorosłych po spożyciu pokarmu lub związków chemicznych dodawanych do żywności nazywa się niepożądaną reakcją pokarmową. Reakcja taka nie występuje u osób zdrowych, a u chorych jest przejawem nadwrażliwości organizmu, czyli jego jakościowo zmienionej odpowiedzi na spożywany lub spożyty pokarm. Stwierdzane po spożyciu pokarmu objawy chorobowe mogą być wyzwalane w dwóch mechanizmach patogenetycznych, które stanowią istotę podziału niepożądanej reakcji pokarmowej na alergię i niealergiczną nadwrażliwość pokarmową (nietolerancję pokarmową). Definicja alergii pokarmowej obejmuje zmienioną odpowiedź immunologiczną organizmu na spożywany pokarm (humoralną, komórkową lub mieszaną). Mechanizmy nieimmunologiczne (metaboliczne, farmakologiczne, mikrobiologiczne lub inne) odpowiedzialne są za objawy kliniczne po spożyciu pokarmu występujące w nadwrażliwości niealergicznej (nietolerancji pokarmowej).